5. Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową Nieba i Ziemi

Wznieś myśl ku niebieskiej ojczyźnie. Zobacz Chrystusa w chwale, a najbliżej Niego Jego Najświętszą Matkę.

Ta, która na ziemi powiedziała jedynie: „Oto służebnica Pańska”, została wyniesiona do chwały jako Królowa nieba i ziemi.

W starej jezuickiej medytacji ignacjańskiej czytamy o Maryi przebywającej na jaśniejącym tronie najbliżej Jezusa  Królowej nieba i ziemi, Ucieczce grzeszników, Wspomożeniu chrześcijan i naszej kochającej Matce.

Klęknij w duchu u Jej stóp i proś o wytrwanie w służbie Chrystusowi, abyś kiedyś mógł wraz z Nią i wszystkimi Świętymi oglądać Boga w wiecznej chwale.

Pamiętaj również o doświadczeniu samego św. Ignacego: w Dzienniku duchowym widział on Matkę i Syna gotowych wstawiać się u Ojca. Niech więc Maryja, Królowa nieba, wstawia się za tobą u Trójcy Przenajświętszej.

Źródło: pierwsza część rozważania  o. Charles Coppens SJ, The Spiritual Exercises of St. Ignatius, 1916; w medytacji o niebie przedstawia Maryję na tronie najbliższym Jezusowi jako „Queen of Heaven and earth”  „Królową nieba i ziemi”.