4. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Rozważ Najświętszą Maryję Pannę, która po zakończeniu swojej ziemskiej pielgrzymki zostaje z ciałem wzięta do nieba.

Ta, która towarzyszyła Jezusowi od Betlejem aż po Kalwarię i trwała z Apostołami na modlitwie, przebywa teraz w chwale przy swoim Synu.

W dawnej jezuickiej medytacji opartej na duchowości św. Ignacego czytamy, że Maryja została „z ciałem wzięta do nieba, aby wstawiać się za nami u Pana i wskazywać nam drogę, abyśmy podążali za Nią.”

Patrz więc ku Maryi wziętej do nieba. Proś, aby Jej wstawiennictwo pomagało ci przez całe życie podążać ku Chrystusowi i osiągnąć wieczną ojczyznę.

Źródło: tej tajemnicy nie ma jako osobnego rozważania w autentycznych Ćwiczeniach duchownych św. Ignacego. Tekst został oparty na dawnej jezuickiej adaptacji: o. Charles Coppens SJ, The Spiritual Exercises of St. Ignatius, B. Herder, 1916, „The Aid of Mary to Attain Perfection”, gdzie autor pisze o cielesnym Wniebowzięciu Maryi, Jej wstawiennictwie oraz prowadzeniu nas ku niebu.